پارچه های ترمه در درجه اول به دو دسته بافتنی و بافتنی تقسیم می شوند. پارچههای بافتنی با خم کردن متوالی نخ به حلقههایی که به یکدیگر متصل میشوند، ایجاد میشوند. از آنجایی که حلقهها با انحنای نخ در فضا شکل میگیرند، این پارچهها قابلیت تنفس عالی، احساس نرمی-، و کشش و کشش خوب را ارائه میدهند. با این حال، آنها مستعد باز شدن، پیچ خوردگی و گیر افتادن هستند و معمولاً از دوام کمتری نسبت به پارچه های بافته می کنند. ترمه بافتنی برای محصولاتی مانند ژاکت، شلوار، دامن، لایه پایه و تی شرت مناسب است. شالهای بافتنی با استفاده از ماشینهای بافندگی تخت به روشی مشابه ژاکتها تولید میشوند که امکان دوخت و ساختارهای مختلف را فراهم میکند-مانند دوخت نیمه- ژاکت کش باف پشمی (یا "دو-تکه")، دوخت کابلی، و دوخت ساده.
پارچه های بافته شده از درهم آمیختن دو یا چند مجموعه نخ در زوایای قائم (90 درجه) با یکدیگر ایجاد می شوند. این پارچه ها دارای ساختاری پایدار و سطحی صاف هستند. آنها شکل خود را به خوبی حفظ می کنند و قابلیت شستشوی خوبی دارند، اگرچه فاقد خاصیت ارتجاعی پارچه های بافتنی هستند. ترمه بافته شده برای محصولاتی مانند پتو، روسری و شال مناسب است [1]. شالهای بافته شده بر روی دستگاههای بافندگی تولید میشوند که امکان ایجاد الگوهای زیبا و مجلل ژاکارد را فراهم میکند. نمونههای متداول شامل شالهای روکش "آب-ریپل" و شالهای ترمه بافته شده سبک وزن است.





